Levereglar frå Bibelen

Frå Johannes

Den som veit kva som bur i menneske, treng ikkje vitnemål om det for å sjå sant. [Jf. Jh 2,25]

Bli fødd av ande [bli som små barn utafor kyrkja] og kom inn i Guds rike. [Jf. Jh 3,3-5]

Tal ikkje om noe du ikkje veit, og krev ikkje vitnemål av noe usett. [Jf. Jh 3,11]

Gjerningane til den som følgjer sanninga, er gjort i Gud. [Jf. Jh 3, 21]

Brudgom er den som har brura. [Jf. Jh 3,29]

Den som blir gjort frisk, gjør vel i å slutte med slikt som gjør sjuk og låk. [Jf. Jh 5,14]

Ein kan undre seg; og det er lov. [Jf. Jh 5,20]

Ein får vitne for det som er sant i både ord og gjerningar - mang ein gong er gjerningar best. [Jf. Jh 5,33-36]

Sank vel i hop så ingen bra ting går til spille. [Jf. Jh 6,12]

Å ha båt kan bli eit gode. [Jf. Jh 6,16-23]

Anden gjør levande. Gjør Anden ei død and levande? (Koan) [Jf. Jh 6,63]

Sant er ikkje urett. [Jf. Jh 7,18]

Å dømme rettferdig er å dømme etter det ein forstår. [Dessverre: Jh 7,24]

Som jurymedlem i ein rettssal i verda (i mørket), får ein som plikt å leggje mye vekt på prov - som hører med til det ein ser. [Dessverre-ordet: Jf. Jh 7,51, 24] Best å halde opp å synde. [Jf. Jh 8,3-11]

Det er godt å vitne sant, også i eiga sak. [Jf. Jh 8,14]

Bløffande er "av denne verda" og kjem helst nedafrå. [Jf. Jh 8,25; 1,9-11]

Ein får løfte Menneskesonen for å forstå "eg er Han", same kor tung han er. [Jf. Jh 8,28; Net xxiv]

Djevelen lyg. [Jf. Jh 8,44]

"Eg er komen for å blinde dei som ser," kunngjorde Jesus. Då skal ein jammen passe seg! [Jf. Jh 9,39]

Ein skal bruke døra når ein går inn til kyrkjelyden, ikkje klive inn gjennom vindauget og bli utskjelt. [Jf. Jh 10,1]

Dødsskriket til rette gjetaren setter nok fart i sauene. [Jf. Jh 10,3, 11, 27]

Dei jødiske patriarkane, kongane, profetane, Moses og Josva, var tjuvar og røvarar, slo Jesus fast. [Jf. Jh 10,8]

"De som har djevelen til far, er gudar," meinte Jesus. [Jf. Jh 10,34-35, 8,44]

Han oversåg profetorda: "Fallen er den unge møya Israel: ho reiser seg aldri meir". [Amos 5:2] "Du er øydelagt, Israel, for di du er imot meg, hjelparen din. [Hosea 13:9, (NIV-omsetjinga)].
      Villfaringane hans føreåt var mellom anna at han trudde Guds folk ikkje var utrydda enda det stod i Skrifta, heilt til det blei klart at jødar flest ikkje høyrde på han, ikkje var hans, og fekk han drepen attpåtil, desse "djevelske gudane". Kor feil kan ein ta og med kor store ord?

Når kveitekornet kjem i jorda og ber grøde, dør det ikkje, men spirer fram. [Jf. Jh 12,24]

Kunsten er å skjøne med hjertet. [Jf. Jh 12,40]

Å vaske eigne føter er ein god ting. Ikkje alle gamle er sjølvhjelpt i det. [Jf. Jh 13,14-15]

Unngå å bli uroa i hjertet. [Jf. Jh 14,1]

Den som gjør større verk enn Jesus, har levd fint. [Jf. Jh 14,12]

Sjuke og grove kan vanskelig ta vel inn over seg dei sanningane som verkar trugande for dei. [Jf. Jh 14,17]

Talsmannen, Den Heilage Ande, skulle lære flokken alt og minne om alt Jesus hadde sagt. Det kom fort rikelig med prov på at så ikkje skjedde. For eksempel døde Judas på to måtar i to Nytestamentefortelingar. Så minst ei av forteljingane - skrivne av noen med Anden i og bak seg - er ikkje av Gud. [Jf. Jh 14,25-26]

Den som har frukttre, lærer å ta bort både greiner som ber frukt og greiner som ikkje ber frukt, for å gi treet og busken ein fasong som er høveligast råd for dyrking. Slik er det jamt. [Jf. Jh 15,1]

Bli ikkje ført til fall. [Jf. Jh 16,1]

Sanningsanden klarer å skilje mellom å fare rett og synde, og å leie fram til heile sanninga. Det er eitt kjenneteikn. [Jf. Jh 16,8, 12]

Hjerteglede kan bli flenga og rana ifrå ein. Den gleda skal ein hugse å verne godt, akkurat som fin tru. [Jf. Jh 16,22]

Held noen med Heilaganden syndene att for noen, skal dei vere atthaldne og ikkje tilgitt, sa Jesus. [Jf. Jh 20,23]

Leven -Gamle kjerringar skal steikast i smør, sa mannen, "det" står i bibelen. (Norsk ordtak)

Note