Norske ordspråk etter Ivar Aasen

Åker — Ål — År — Ås — Åte

Åker

Det er god åker som aldri skal bere ugras. [5]

Ein får ikkje leggje åkeren øyde for ugraset. [5].

Ål

Det er fåfengt å gripe ålen om sporden. [5]

Ål er ål; han er alltid sleip og hål [glatt o.a.]. [5].

År

Andre år gjer anna folk. [5]

Dess fleire år, dess tynnare hår. [5]

Det som året krev er visst, og det som det gir er uvisst. [6]

Eit godt år er stutt; eit vondt er alltid for langt. [5]

År som er gått kjem aldri att. [5]

År lærer [oss] meir enn mange bøker. [5]

Året har ei stor vom (det krev mykje mat). [6]

Ås

Der er ikkje åsar under isen (Det er ikkje så trygt som å gå på eit golv [med berebjelkar under]). [6]

Åte

Der åta er, vil ørnene flokke seg [hs sankast]. [6].

Litteratur  



   BRUK. Brukargaiden femner over forkortingar, bøker ordna etter forfattarar og bokstavkodar, ordbøker, design og navigering på nettstaden, søkjeråd, og tilvisingar. [LENKJE]
   ANSVARSFRÅSKRIVING: [LENKJE]
   © 1999–2009, Tormod Kinnes. [E-POST]