Norske ordspråk etter Ivar Aasen

Øl — Ølsle: opphissing, oppverming — Ønske — Ønskje — Ør — Ørn — Øyde — Øyre

Øl

Ein skal ikkje skryte av ølet som er udrukke. [187]

Når ølet går inn, går vettet ut. [187]

Sterkt øl gjer [får fram] store ord. [187]

Tynt øl er betre enn tom skål. [187]

Øl er ille når det er ille drukke. [187]

Øl og brennevin gjer somtid folk til svin. [187].

Ølsle

Dess større ølsle [opphissing, egging o.a.], dess større stur kjem det etter (Etter ei umåteleg iver og sprekleik kjem desto større slappheit) [187].

Ønske

Var det nok med ønske, så var alle mann rike. [186]

Ønske fyller ingen sekk. [186].

Ønskje (verb)

Det ein helst ønskjer, det trur ein gjerne. [185]

Ein ønskjer mangt som ung; ein får det først som gammal. [185]

Ønsk i den eine neven og spytt i den andre, så ser du kva som monnar mest [185].

Ør

Den galnaste (øraste) seier det sannaste. [187-88]

Små barn og øre folk seier sanninga. [188]

Ørn

Det kjem ingen ørn ut av eit sporve-egg. [188]

Ikkje alt som er krokete i nebben, er ørn. [188]

Ørnen fangar ingen fluger. [188].

Øyde

Den som øyder meir enn han avlar, får snart vite kva fattigdom er [188]

Det er snart øydt, som ikkje er noko tilskøytt. [188]

Ein får ikkje øyde meir enn ein avlar. [188]

Å øyde mykje og avle lite er visse vegen til armod [188].

Øyre

Det er eit underleg øyre som ingenting vil høyre. [188]

Ein lyt somtid spørje øyra meir enn auga. (Du får akte meir på kva kjente [vante, kunnige] folk seier enn på kva du straks kan sjå) [188]

Ein skal alltid ha opne øyre, men ikkje open munn. (Alltid høyre, men ikkje alltid tale). [188]

Eit godt øyre får mykje høyre. [188]

Når ein ser øyra av ulven, så er han ikkje langt unna (borte) [188].