Norske ordspråk etter Ivar Aasen
| 13 › 2 › 4 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Eige — Ein — Einslig — Eiter — El, regn-el — Eld — Elske — Elv, å — Embete — Ende — Eng — Engel — Enkje — Eple — Erte — Ete — Etle — Etter
Eige
Det er betre å eige enn alltid leige [22].
Det er ille for den som med éin skal eige og med ein annan skal ale (som avlar med den eine og oppfostrar med den andre, nemlig i eit nytt ekteskap - IA.) [22].
Ein
Det er ille å vere ein imot mange [23].Ein kan ikkje gjøre meir enn eitt i senn (ein ting om gongen) [23].
Eitt først og anna sia [23].
Einslig
Det er betre å vere einslig enn i vondt følgje [23].Eiter
Det er ikkje eiter i alt som sting i foten [23].El
Store regn-el gjør store elvar [23].Eld
Den som blir brent, blir redd elden [23].Det er ille å sitje ved elden og fryse [23].
Eld og vatn er vonde herrar men gode tenarar [23].
Elden er ein uvørden gjest [23].
Elske
Elsk med vett, så varer det lenge [24].Elsken ser ikkje lett alle lyte [jf. 24].
Elskhug er vond å gjømme [24]..
Elv og å
Det er ei lita elv ein ikkje kan drikke seg utørst i [24].Embete
Den som har mange embete, styrer ikkje alle jamgodt [24].
Ikkje noe embete er utan ein vanske [24].
Ende
Alt har ein ende, så nær som pølsa: Ho har to [24].
Ein gong lyt enden kome [24].
Eng
Enga er mor til åkeren [24].
Ljuve enger mettar både folk og fe [24].
Engel
Det skal ein engel til for å gå lastelaust [25].Enkje
Den modne enkja kan jamt meir enn veslejenta [jf. 25].Eple
Dei største epla er ikkje alltid dei beste [25].Eplet dett ikkje av før det er fullmodent [25].
Eplet fell ikkje langt ifrå rota (eller treet - IA.) [25].
Erte
Ein kan erte ein god hund til han vil bite [*25].Ete
Den som et lengst, lever lengst [25].Det blir jamt nok for ein etar; det er verre for ein drikkar [25].
Ein et seg ikkje meir enn mett om ein er rik [25].
Mange vil ete og ikkje streve; sia får dei streve og ikkje ete [25].
Etle
Etle = ha i sinne, ha planar om, vere meint på, akte, tenkje; velje ut, setje av, tenkje seg (til eit visst føremål); tenkje på (nokon) med (noko); la vere att, leive; setje av, spare, reservere; porsjonere, dele (ut))Det er nær godt å etle seg det beste til sist [26].
Ein etlar seg vide der ein aldri kjem [26].
Etter
Etterpå veit alle mann råd [26].
Ettertanken er god, men føretanken er betre [26].
Litteratur
 |
 |
 |
 |
BRUK. Brukargaiden femner over forkortingar, bøker ordna etter forfattarar og bokstavkodar, ordbøker, design og navigering på nettstaden, søkjeråd, og tilvisingar. [LENKJE]ANSVAR UT (ansvarsfråskriving) til gagn for oss: [LENKJE]
© 1999–2007, Tormod Kinnes. [E-POST]