Norske ordspråk etter Ivar Aasen
| 13 › 2 › 4 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Va, vade — Vake — Val — Vande (vrake) — Vande (vanske) — Vane — Vanlykke — Vanskelig — Vantakk — Var — Vare, f — Vare — Varme — Varsemd — Vase — Vatn — Veg — Vege — Vegg — Veik — Vekse — Vel — Velde — Velgjerd — Velje — Velstand — Ven — Vende — Venje — Venleik — Venn, vennskap — Vente, bide — Vente — Ver — Verdt — Vere — Verda — Verje — Verk — Verke — Verst — Vett — Vide — Vilje — Vill — Ville — Vind — Vinne — Vinning — Vinter — Vis, f — Vis — Visdom — Vise — Viss, visse — Vite — Vitne — Vogge — Vogn — Vond — Vørde — Våge — Vår — Vårherre
Va, vade
Det er vondt å vasse der ein ikkje ser botnen [168].Vake
Dess lenger ein vaker, dess lenger søv ein etterpå [168].
Det er godt å vake når andre vaker med [168].
Val
Den som kan velje, slepp å ta det verste [168].
Det er leitt å ha valet og ta skalet [168].
Vande (vrake)
Det er lett å vande når anna er for handa (Det er lett å vrake noe når du har mye å velje blant) [168].Vande (vanske)
Dess større vanden er, dess større er verket [169].Vane
Den gode vanen skal drive vekk den vonde [169].Gammal vane held seg best [169].
Gammal vane er vond å vende [169].
Vanen kan gjøre det tunge tålelig [*169].
Vanen vil gjerne vekse seg fast [169].
Vanlykke
I vanlykka gjeld vennskapen mest [169].
Vanlykka krev godt mot [169].
Vanskelig
Ingenting er vanskeligare enn å leve (også: å skikke seg blant folk) [168].
Mangt er vanskelig for den som veit lite [168].
Vantakk
Det er vantakk verda løner med [169].
Vantakk er verda si løn [169].
Var
Altfor var kjem ingen veg [169].Betre føre var enn etter snar [169].
Godt å vere var; leitt å vere altfor var [169].
Ingen er så var at han ikkje kan fare ille [169].
Var ein så føre var som etter snar, så fór ein aldri ille [169].
Vare fuglar kan og bli veidde [169].
Vare, f
Dyre varer skal ein kjøpe i godt lys [*170].Gamle varer er lite vørde [169].
Gode varer seljer mest seg sjølv [*170].
Vonde varer går det seint å selje [170].
Vare
Den som varast av første skaden, kan sleppe den andre [*169].
Ein får både vare seg og våge seg [169].
Varme
Den som ikkje får varme seg, slepp å brenne seg [170].Varsemd
Det ein ikkje tar vare på, kan snart skade få [170].Varsemd skadar ikkje [IA] [170].
Det er godt å ha varsemda med seg [om ein ikkje har lykka] [170].
Vase
Han vasar mest som veit minst [170].Vatn
Det er ikkje verdt å bere vatn i elva [170].Det er leitt å ta seg vatn over hovud (å påta seg meir enn du kan makte) [170].
Ein lyt først i vatnet før ein lærer å symje [170].
Ein veit ikkje kva vatnet er verdt før brønnen er tom [170].
I lognaste vatnet er verste grunntrolla [170-71].
Stillaste vatnet kan ha djupaste grunnen [*170].
Ureint vatn sløkkjer også ein brann [170].
Vatnet er sterkaste drikken; det driv både kvern og sag [170].
Vatnet går til sjøen sjølvbedt [170].
Veg
Beinaste vegen er kortast, men ikkje alltid lettast [172].Der ingen vil av vegen, kan ingen kome fram [172].
Det er leitt å gå vegen og glømme ærendet [172].
Det går ingen flat veg opp på fjellet [172].
Han kjenner trulig vegen best, som gjekk den sist [*172].
Lang veg og veike føter høve ille i hop [172].
Range vegen blir ikkje rett, enda om mange følgjer den [172].
Vegane fell så vide [172].
Vegane møtast vide ( du lett kan treffe ein bekjent ein stad du ikkje venter det) [172].
Vege
Ein kan ikkje vege alt på gullvekt [172].Vegg
Det er skrøpelig vegg som ikkje toler ein vindstøyt [173].
Det er vondt når eine veggen er or huset (t.d. Om savnet av ein husfar eller husmor) [173].
Veik
Når den veikaste er visast, så vinn han kan hende [*173].
Veike folk få verja seg med vett [173].
Vekse
Det veks trulig i lang tid, det som skal stå lenge [*173].Ikkje alt som er sått, veks fram [173].
Ingen blir vaksen før tida kjem [173].
Vel
Det er vanskelig å gjøre alt på beste måte. [173].Gjør vel; det spørst minst [173].
Gjøre vel og høre vondt er alltid tungt [173].
Han gjør alltids vel, som ikkje gjør ille (Om du ikkje hjelper oss, så er det likevel godt at du ikkje skader oss) [173].
Skikk deg vel, det spørst minst [173].
Vandre varlig, det spørst minst [173].
Velgjort varer lengst [174].
Velde (makt, herredømme)
Velde viser kva mannen er [174].Velgjerd
Ei velgjerd er snart glømt [174].Velje
Den som får velje, tar det han vil [174].
Ein kan velje ille nok om ein ikkje vel det verste [174].
Velstand
Velstand gjør venner, og vanlykka tar på (røyner) dei [174].Ven (vakker, pen)
Det er mangt som er vent å sjå, så lenge det er langt ifrå (på lang avstand) [185].
Mye er vent som lite er, så nær som lite mat [*185].
Vende
Betre å vende i bekken enn i fossen [*174].Det er best å vende mens det er vel [174].
Det er betre å vende enn fare villt [174].
Venje
Ein lyt venje seg den vanen ein treng til [174].Venleik
Venleik utan vett er mindre verdt [*185].Venleiken minkar utan vett i følge [*185].
Venleiken minkar, men vettet kan vekse [185].
Venn, vennskap
Alle manns venn er ingen mann tru [178].Dei beste vennene er det færrast av [179].
Dei som vil oss vel, får vere vennene våre [*178].
Det er beste vennskapen som er minst omtala [180].
Det er godt ha venner langs vegane [178].
Det er ikkje min venn som hjelper min uvenn [178].
Det er ikkje min venn som ler når eg fer ille [178].
Det er mange venner mens det går vel (og få når ein treng mest [178].
Det er vanskelig å døme mellom venner [179].
Det er vanskelig å få venner i nøda når ein ikkje har fått dei før [178].
Det syner på vennene kva vettet er (Det viser seg på vennekretsen hans kva forstand han har) [179].
Ein finn somtid ein venn der ein ikkje ventar [178].
Ein god venn er gull verdt [178].
Ein gretten venn er betre enn ein leande uvenn [178].
Ein kan ikkje vere kvar manns venn lenge [178].
Ein kjenner sine venner best når nøda kjem [178].
Fattige venner skal ingen forsmå (dei hjelper så langt som dei når) [179].
Få venner og få uvenner er hollaste å ha [178].
Gamle venner skiljast ikkje for eit skjemtande ord [179].
Heldig er den som har passe mange venner [178].
Løynleg vennskap kan vare lenge [180].
Vennskap er betre enn slektskap [180].
Vente, bide
Den brå er ein som ikkje kan vente og sjå.Det er leitt å vente lenge for lite [9].
Den som ikkje kan vente, får li mangt [9].
Vente lenge og få lite er dårlig å gå på [9].
Vente
Den som ventar for mye, får for lite [*175].Det ein ventar hardt, kjem aldri for snart [175].
Ein skal vente det beste og vere budd mot det verste [175].
Vent det verste, så blir du ikkje narra [175].
Vente og håpe gjør ein ofte til tåpe [175].
Ventetimen er alltid lang [175].
Ver
Hardt ver står ikkje lenge på [172].Veret er aldri så vondt at ikkje den døde må ut [172].
Veret vil ha sin vilje [172].
Verdt
Ikkje alt er så mye verdt som det er vørdt [Oz 238].Vere
Det er betre å vere enn berre late som ein er det [175].Kvar lyt vere som han er vaksen til [175].
Lat kvar haldast for den han er [175].
Verda
Det er verda ein skal lære i [175].Det går ingen stad underligare til enn i verda [175].
Lærer ein ikkje anna, så lærer ein å gå spakt [175].
Verda er til dels som ein tar henne til [*175].
Verda er vid; men endå sitt somme for trongt [175].
Verje
Vondt å vere verjelaus; verre rådlaus [176].Det er godt å verje der ingen vil herje [176].
Det er lett å verje der ingen vil herje [176].
Det er vanskelig å verje der alle vil herje [176].
Verk
Det syner på verket kva vettet er [176].
Uvilla verk er ikkje reknande [176].
Verke
Det er betre å verkja i handa enn i hugen (betre å anstrenge seg enn sia å angre på ei forsømming) [176].
Han veit korleis ein annan verkjer som sjølv har kjent det same [176].
Verst
Det verste lyt òg bli gjort (om arbeid) [176].Vett
Det er vett i alt som lever [181].Det er vett som skal vende hugen [181].
Det er vettet som viser svina vegen [182].
Det kjem vett med alderen [181].
Det skal vett til å gjøre seg galen også [181].
Ein får ikkje vett før ein ikkje lenger har bruk for det [181].
Hadde vi større vett, så hadde vi mindre strev og stri [181].
Han lyt bruke vettet som vett har [181].
Han treng vett, som skal fare vidt [181].
Lite vett får mye å stri med (Dess mindre plan i arbeidet, dess meir strev) [181].
Vett varer lenger enn venleik [182].
Vide
Den som vankar vidt, sankar alltid eitkvart (det kan bli erfaring og kunnskap) [177].Vilje
Ein manns vilje er ingen rett [177].
Ingen vilje hjelper når makta manglar [177].
Vill
Dei som no er ville, blir ein gong stille [178].
Ville folar blir temt med tida [178].
Ville
Det er eitt ein vil, og anna ein lyt [177].
Ein vil så mye og vinn så lite [177].
Vind
Det blæs ingen vind etter alle manns ønske [179].Det er god vind, som alle kan sigle med [179].
Vinden er ikkje god å binde (og vende) [179].
Vinne
Det den eine vinn, det taper hin (den andre) [179].Den som vinn, er mest vørd [180].
Vinne og tape er kjøpmanns lagnad (eller rett) [179].
Vinning
Det er god vinning, som ingen taper for [180].
Det kjenst godt å ha håp om vinning [180].
Vinter
Snølause vintrar gjøre graslause vårar [somme stader] [177].
Vinteren vil spørje kva sommaren har sanka [177].
Vis (måte)
Vis og vane rår meir enn vett [180]Vis
Dei vise kan også fare vilt (mista seg, ta feil) [180].Det er ikkje alltid den visaste som vasar mest.
Det er ikkje alltid den visaste som vinn [180].
Dyra er visast (siktar til dyras evne til å kjenne årstida og veret) [180].
Ingen er så vis at han ikkje kan bli dåra [180].
Visdom
Det er mye visdom som er lite vørd [181].Ein veit ikkje så mye som ein skulle [181].
Visdom er ikkje rart arvegods [181].
Visdommen kan ein dølje, men dårskapen ikkje [181].
Visdommen rekk ikkje alltid til [181].
Vise
Ei god vise er ikkje for ofte sunge [181].Viss, visse
Betre å bu i vissa enn i håpet [181].Betre å sitje med vissa enn gå med håpet [181].
Betre å vite visst enn berre å gjette [181].
Det ein er viss på, det slepp ein å spørje om [181].
Det er betre ha lite visst enn mye uvisst [181].
Vite
Betre å vite litt for mye enn altfor lite.Betre å vite rett enn å håpe feil [182].
Den som ingenting veit, har ingenting til å dølje [182].
Det eg ikkje veit, gjør meg verken kald eller heit [182].
Det ein ikkje veit om, kan ein ikkje vare seg for [182].
Ein veit ikkje støtt kva ein kan bli [*182].
Han får vite lite, som ikkje kan teie [182].
Vanskelig å vite kva den kvekkande tenkjer.
Vanskelig å vite kva den teiande tenkjer [182].
Vitne
Han skal ingenting vitne, som ingenting veit [183].
Ingen kan vitne sannare enn han veit [183].
Vogge
Det er ikkje verdt å hente vogga før barnet er født [183].Vogn
Det er vanskelig å få vogn der alle vil kjøre [183].
Når vogna veltar, veit ein det var gale kjørt [183].
Vond
Dei vonde er verst når dei let som dei er gode [183].Det er vondt og godt i alle land [184].
Det vonde er snart fått, og ikkje så snart avgått [184].
Han ventar vondt, som vondt har gjort [184].
Ingen er så vond at han ikkje kan gjøre ei velgjerning [183].
Vondt er vondt, om det enda kjem godt ut av det [184].
Vondt og godt skal begge uthaldast [184].
Vørde
Det er mangt, som er mye vørdt og lite verdt [184].
Ein skal vørde den som har gjort vel [184].
Våge
Det er leitt å våge alt på eit kast [171].
Vågande vinn, og vågande taper [171].
Vår
Når våren kjem, er vinteren gløymd [171].
Når våren kjem, er vinteren gått av moten.
Vårherre
Vårherre har fleire enn oss å føde [172].
Vårherre let til å hjelpe den som hjelper seg sjølv [*171].
Litteratur
 |
 |
 |
 |
BRUK. Brukargaiden femner over forkortingar, bøker ordna etter forfattarar og bokstavkodar, ordbøker, design og navigering på nettstaden, søkjeråd, og tilvisingar. [LENKJE]ANSVAR UT (ansvarsfråskriving) til gagn for oss: [LENKJE]
© 1999–2007, Tormod Kinnes. [E-POST]