Norsk del, Gullvekta
Münchausen-soger  ❀ 1
Seksjon › 39 Sett Søk Førre Neste

Finn ordbøker

Reservasjonar Innhald  

Opp av myra

Baron Münchhausen fortel:

"Det var ein gong eg var ute og rei at eg ville hoppe over ei myr. Først då eg kom midt over den, merka eg at det var mykje breiare enn eg hadde tenkt meg. Eg snudde derfor kjapt om tilbake til stranda for å ta eit nytt sprang, men den gongen gjekk det enda verre: Eg søkk ned i myra like til halsen og hadde sikkert gått til der om eg ikkje hadde vore så heilt uvanleg sterk i armane. Eg greip tak i hårfletta mi og klemte samstundes føtene om hesten under meg. Slik løfta eg både meg sjølv og hesten opp av myra."

Baron Münchhausen
Baronen løfter opp seg sjølv og hesten etter håret. Utsnitt frå teikning av Gustave Doré.
Baron Münchhausen
Baronen møter att hjorten han skaut med kirsebærstein . . . Utsnitt frå teikning av Gustave Doré.

Mine herrar, naturlegvis har de høyrt tale om den heilage Hubert, jegerane sin vernehelgen, og om den statelege hjorten med ein kross mellom horna, og som han ein gong møtte i skogen. I gode vennars selskap har eg kvart år skåla for Sankt Hubert, og vel tusen gongar har eg sett bilde av hjorten i kyrkjene og borne på brystet av riddarar som har svore å dyrke han. På heider og ære veit eg derfor ikkje kva eg skal tru, om det fanst og kanskje enda finst sånne hjortar.

Det eg likevel bestemt veit, er at ein dag eg hadde skote bort både hagl og kuler, stod eg heilt uventa andlet mot andlet med ein prektig hjort, og den såg meg så uforfærd stit i synet som om den visste at haglpungen min var tom. Eg helte straks krut i børsa, støytte ned ladestokken og nytta dessutan tida til å ete kirsebær. Kjernane brukte eg til hagl. Eg skaut hjorten midt i planeten [1] med dei, like mellom horna. Eit augeblikk verka det som han skulle til å svime og stupe på flekken; men han vann seg kvikt inn att og tok til beins.

Eit eller eit par år etter var eg ute på jakt i same skogen att, og kva fekk eg sjå, om ikkje ein staseleg hjort med eit over tre meter høgt, vent kirsebærtre mellom horna? Straks kom eg i hug hjorten eg skaut i panna med kirsebær, og sidan eg meinte at hjorten rettmessig hadde vore min i lang tid, gav eg han ein kule så at han stupte. På det viset fekk eg både hjortesteik og kirsebær til sausen; for treet var fullt av dei herlegaste kirsebæra eg har ete så lenge eg har levd.

Ord

  1. midt i planeten: midt i panna.

Innhald


Münchausen-soger, litteratur  

Kjeldene: [Bøker]

Baron Münchausen, Münchausen-soger, opp Seksjon Sett Neste

Münchausen-soger BRUKARGAID: [Lenke]
© 2004–2017, Tormod Kinnes. [E-post]  ᴥ  Ansvarsfråskriving: [Lenke]