Grimm-eventyr

15 › 1 › 7

Fiskaren og kona hans

Fiskaren og kona hans

DET VAR ein gong ein fiskar som budde med kona si i ei muddergrøft tett ved havet, og dit gjekk han kvar dag for å fange fisk.
Ein dag sat han og fiska mens han glana ned i det blanke vatnet. Med eitt gjekk duppen til botns, og då han halte opp snøret, såg han at han hadde fanga ei stor flyndre. Den tok til å tale og sa til han: "Lat la meg leve, fiskar, for eg er inga flyndre, men ein fortrylt prins. Slår du meg i hel, vil eg likevel ikkje smake. Sett meg ut i vatnet att."
"No, ja," sa mannen, "du treng ikkje å ta slik på veg. Ei flyndre som kan tale, ville eg likevel ikkje gjere noko." Deretter kasta han den ut att, og den forsvann under overflata. Men det var ei lang blodstripe etter den i vatnet. Fiskaren gjekk heim til kona si i muddergrøfta.
"Har du ikkje fått noko?" spurde kona, då han kom heim.
"Nei," svara han. "Vel, eg fekk ei flyndre, men den sa at den var ein fortrylt prins, og så let eg den symje att."
"Bad du den ikkje om noko til gjengjeld?" spurde kona.
"Kva i all verda skulle eg be ei flyndre om?" spurde mannen forbausa.
"Du kunne då bedt om ei lita hytte," sa kona, "det er slett ikkje hyggeleg å bu i denne muddergrøfta, her luktar så ekkelt. Gå av stad og rop på den og be om ei lita hytte, så får du den nok."
"Men korfor det?" sa mannen.
"Gå no berre," sa ho, "du har fanga den og gitt den lov til å behalde livet, den gjer det så menn nok."
Mannen hadde ikkje mykje lyst til det, men han ville også nødig gjere kona si imot, og så gjekk han då. Då han kom ned til havet, svulma det gult og grønt og var slett ikkje blankt som før. Han stilte seg likevel på stranda og sa:<

"Vesle flyndre, kom opp no,
for kona mi vil mykje meir enn meg."

Flyndra kom også opp og spurde: "Kva vil ho då?"
"Kona mi seier at når eg har gitt deg livet, skulle eg også be deg om noko. Ho er så lei av å bu i ei muddergrøft og vil så gjerne ha ei lita hytte."
"Gå berre heim," sa flyndra, "ho sit alt i hytta."
Mannen gjekk no heim og fann kona si sitjande på benken utafor ei lita hytte. Ho tok han i handa og sa: "Kom inn, så skal du sjå kor triveleg her er."
Han gjekk inn med henne. Det var ei triveleg forstove og ei flott daglegstove og eit lite rom med to senger. Kjøkkenet og spiskammeret var kvitt og pent, og det stod blanke tinnkrus og messingkar der. Bak huset var det ein liten gard med høner og ender og ein liten hage med grønsakar og frukt.
"Er det ikkje herleg her?" spurde ho.
"Jo," svara han, "no kan vi få det godt."
[Men det enda ikkje der.]

Litteratur

   BRUK. Brukargaiden femner over forkortingar, bøker ordna etter forfattarar og bokstavkodar, ordbøker, design og navigering på nettstaden, søkjeråd, og tilvisingar. [LENKJE]
   ANSVAR UT (ansvarsfråskriving) til gagn for oss: [LENKJE]
   © 2001–2007, Tormod Kinnes. [E-POST]