Norsk del, Gullvekta
Grimm-eventyr  ❀ Innleiing
Seksjon › 37   Sett    Søk   Førre Neste

Finn ordbøker

Reservasjonar    Innhald     

Utsnitt frå bokomslag

Grimm-brørne Jacob og Wilhelm tok til å samle inn segner og eventyr i 1806, og frå 1807 også frå munnlege kjelder. Eventyra dei samla og redigerte, har blitt dei mest vidkjende eventyra på jorda.

Brørne gav ut Kinder und Hausmärchen (Barne- og hushaldseventyr) i to band; det første i 1812 og nummer to i 1814. I første boka (1812) var det 86 forteljingar. Andre boka kom to år etter og femna over 70 forteljingar til. No inneheldt verket 156 forteljingar - Soger blei lagt til og soger fjerna frå eine utgåva til den neste, til 211 stod att i sjuande utgåva frå 1857. Utgåva frå 1857 er den som jamt blir brukt i dei over 100 omsettingane som finst.

Grimm-brørne inspirerte Asbjørnsen og Moe og mange andre til å arbeide med eventyr. Eventyra dei forma, er omsett til over hundre språk. Fleire av eventyra frå den sjuande utgåva frå 1857 står på engelsk her: [Lenke]

Brørne gav også ut Deutsche Sagen i to band (1816 og 1818), eit verk med 585 tyske segner og legender.

Folklorearbeidet til brørne inspirerte også granskarar i mange land til å samle inn og gi ut eventyr og segner og studiar av eventyr og segner.

Bøkene vende seg eigentleg til vaksne, og representerer nok ikkje breidda i den rike folkediktinga som var: Ny forsking tyder på at Kinder- und Hausmärchen i hovudsak blei samla inn mellom velutdanna borgarar i Kassel, familie og nære vennar som for det meste var unge. Ein av desse familiane stamma frå franske hugenottar og var inspirert av eventyra etter franskmannen Charles Perrault. Ei hovudkjelde, Dorothea Viehmann hadde fransk som morsmål og eigde eit vertshus. Eventyra er altså frå ein snever krins, Det er såleis nokså uavklara i kva grad Grimm-eventyra er representative for tysk eventyrtradisjon, som blant anna femner over langt fleire skjemteeventyr.

Eventyra til brørne fekk eit meir stilisert og høgtideleg preg i dei seinare revisjonane til brørne, dei blei gjort mindre barske og meir veltilpassa. Til dømes blei det som opphavleg var ein vond morsfigur omgjort til ei vond stemor. Det gjeld for eventyra "Snøkvit" og "Hans og Grete".

Dei to brørne trudde iallfall i starten at eventyr stammer frå mytar eller naturmytar. De såg at folkeeventyr var felles for mange ulike folk, og tolka likskapane som restar av myter og gudesegner som kunne ha vore felles for alle indoeuropeiske folk. Desse teoriane deira er forelda no.

ATU-typesystemet er til monnaleg hjelp i studiet av folkeeventyr. Forgjengaren til ATU-nummera blir kalla AT-nummer; ATU-nummera er dels oppdaterte og dels vidareførte AT-nummer. Ein finn AT-nummera for alle Grimm-eventyra her, ved å sjå merknadane for kvart eventyr: [Nummer for heile samlinga]. AT-nummeret for eventyra i den norske samlinga her: [Nummer for utvalet her]. I samsvar med klassifiseringssystemet er det utarbeidd oversikter over folkeeventyr i mange land. Ørnulf Hodne (1984) har ordna norske eventyr i samsvar med AT-systemet. [Meir]

Samlingas notar og boktilfang

  Innhald  


Grimm-eventyr ved brørne Grimm.    Seksjon     Sett    Neste

Grimm-eventyr ved brørne Grimm. Brukargaid  ᴥ  Ansvarsfråskriving
© 2011–2018, Tormod Kinnes. [E‑post]