Norske ordspråk

A

Akt gir makt [Br 123].

Aktar ikkje mannen tida, så aktar ikkje tida mannen [Br 178].

Alder er ikkje å skryte av; ein får den for ingenting [Oy 2].

Alder fører sikkert til det som er verre.

Aldri så galt er godt for noe [Ae 85].

Aldri så god hest at den ikkje kan snuble [Br 204].

Aldri så klein ei kråke at den ikkje vil ha ein make [Br 123].

Aldri så vondt at det ikkje kunne vore verre [Br 199].

All mat kjem ikkje på eitt fat [Oy 99].

Alle fuglar er ikkje haukar (somme er berre gaukar) [Oy 37].

Alle fuglar kan ikkje vere falkar [By 180].

Alle galningar er ikkje like [Go 96].

Alle handverk har sin kunst [Br 78].

Alle har sett vogga si, men ingen har sett grava si [Br 72, Go 18].

Alle kan ikkje bli pave i Roma [Br 138].

Alle kan ikkje ha bispen til morbror [Go 36].

Alle kan ikkje ha overmann [jf. Oy 186].

Alle liker ikkje eitt; somme liker kaldt og somme heitt [Oy 89].

Alle manns venn er ingen mann tru [Oy 178].

Alle meistrar er fødde, men ingen er fødd meister så nær som bukken [Br 125].

Alle monner drar ("drar til", tilfører eitkvart - IA) [Oy 104, By 174].

Alle samanlikningar haltar (somt er likt, og somt ikkje) [Oy 89].

Alle ser på andre og ingen på seg sjølv [Go 62].

Alle skor blir ikkje sauma på same leisten [Oy 133].

Alle ting har to sider, minst [Br 8].

Alle ting treng si tid [Oy 156].

Alle veit råd med ei vond kone så nær som den som har henne • Alle veit råd med ei galen kjerring utan den som har henne [Oy 116, 76, Go 58].

Alle vil ha øksa i bjørneskallen, men ingen vil halde i skaftet [Oy 61, By 181].

Alle vil høre lovord, og ingen vondord • Alle vil heller ha ros enn klandring [Oy 174, By 165].

Alle vil klatre over det lågaste gjerdet [Oy 42].

Alle vil leve lenge, men ingen vil eldast (bli gammal) [Oy 91, Go 27].

Alle vil snu venaste sida fram [Oy 127].

Alle vil vere herre, ingen vil bere sekken • Alle vil store vere, ingen vil sekken bere [Oy 59, 127, Oy 145, Og 33].

Allemanns venn er allemanns narr [Br 131].

Alt det feite flyt i hop [Go 33].

Alt er bra til sitt bruk [Br 27].

Alt er ikkje så låkt som det let [Oy 85].

Alt er reint for den reine [Br 141].

Alt er tenlig for tjuven [Oy 156].

Alt er vel tala som blir vel opptatt [Br 176].

Alt går ikkje som ein gjettar [Oy 41].

Alt har ein ende, så nær som pølsa: Ho har to [Oy 24].

Alt lyt øydast som er etla til det [Br 203].

Alt vettet sit ikkje i éin haus (eitt hovud) [Br 197].

Alt vil ligge der det lågast er [Oy 88].

Altfor blyg kjem ingen stad fram [Go 93].

Altfor djerv blir ofte dengd [Go 71].

Altfor kvast er òg til last [By 167].

Altfor mye sprengjer sekken [Oy 105].

Altfor nær er lite kjær [Oy 109].

Altfor reint har ingen smak [Go 42].

Altfor var kjem ingen veg [Oy 169].

Alvor og gaman går ofte saman [Oy 5].

Andlet til andlet skal ørner klorast [Br 203].

Andre tider har andre seder [By 187].

Andre tider har andre seder [Oy 155].

Andre år gjør anna folk [Oy 5].

Annan manns byrde er alltid lett [Br 10].

Annan manns hest er alltid sterk [Go 84].

Annan manns lyte er lette å sjå [Oy 95].

Annan manns skade er lettast å lære av [Oy 130].

Annan manns steik er alltid feit [Br 51].

Annans skade er det enklast å lære av.

Anten må ein skikk følgje eller land fly [Go 72].

Armoda er stor i verda, men så er det mange om henne òg [Br 11].

Armoda er stor; men så er det mange om henne også (gammal skjemt - IA) [Oy 3].

At verda verkelig finst og likevel er illusorisk på mange måtar, det er vanskelig å sanne.

Auget er det første ein blir blind på.

Auget vil vere der det er kjært, og handa der det er sårt [By 161].

Auget vil vere der det er kjært, og handa der det er sårt [Oy 4].

Austavinden fer vel den vegen han skal [*Jf. Br 13].

Av barn og fulle folk får ein høyre sanninga [Ae 49].

Av eit vondt ord kan kome både mein og mord [Oy 112].

Av ingen ting kjem ingen ting [Oy 56].

Av skade blir ein vis (og ikkje rik) [Oy 130].

Av små frø blir det store tre [Oy 37].

Av år lærer ein meir enn av mange bøker [Go 98].




Litteratur
     


   BRUK. Brukargaiden femner over forkortingar, bøker ordna etter forfattarar og bokstavkodar, ordbøker, design og navigering på nettstaden, søkjeråd, og tilvisingar. [LENKJE]
   ANSVAR UT (ansvarsfråskriving) til gagn for oss: [LENKJE]
   © 2002–2007, Tormod Kinnes. [E-POST]