Norske ordspråk

I

I drømmar ligg bestevinka ofte gjømt.

I høge hus tar stormen tyngst [Br 87].

I kjøpmannskap gjeld ingen brorskap [Oy 71].

I lognaste vatnet er verste grunntrolla [Oy 170-71].

I mørket er alle kattar svarte (grå) [Br 129, Oy 105].

I mørket er alt like svart [Br 95].

I måneskinet er mange jenter vene [Br 130].

I nøda lyt ein nytte mangt [Go 95].

I nøda skal ein vennene røyne • I nød skal venner røynast [Oy 107, Br 132].

I slikt vatn får ein slike fiskar [By 201].

I svolten er det svarte brødet søtt [By 170].

I tussmørket verkar kattar mindre strålande [*Oy 70].

I vanlykka gjeld vennskapen mest [Oy 169].

Ikkje all titulering kjem i pungen [*Go 65].

Ikkje alle er så dugelige som heldige [Oy 65].

Ikkje alle er så kleine som dei klagar [Br 99].

Ikkje alle er så låke som dei let til [Oy 85].

Ikkje alle fantar kjem i fangehuset [Oy 27].

Ikkje alle fuglar kan vere falkar [Go 36].

Ikkje alle kan få største stykket [Oy 146].

Ikkje alle netter er svarte [Oy 107].

Ikkje alle rukker kjem av alder [Oy 122].

Ikkje alle som ber svarte klede, sørgjer [Oy 151].

Ikkje alle som går i fillete klede, er fant [Oy 28].

Ikkje alle som kved er glade, og ikkje alle som græt er blaute [Oy 46].

Ikkje alle som legg att auga, søv [Br 165].

Ikkje alle som ler er lystige (og ikkje alle er låke som let ille) [Oy 95].

Ikkje alle som ler er lystige, og ikkje alle er låke som låst slik [Br 121].

Ikkje alle som rømer unna, er redde [Oy 122].

Ikkje alle som snorkar, søv [Br 165].

Ikkje alle som snur ryggen til, rømer [Oy 123].

Ikkje alt er sanning som er sanning likt [By 166].

Ikkje alt er så ille som det er lite vørdt [Oy 85].

Ikkje alt er så mye verdt som det er vørdt [Oz 238].

Ikkje alt godt er gammalt, og ikkje alt nyttig er nytt [Oy 48].

Ikkje alt går så vel som ein håper [Oy 41].

Ikkje alt høgg så hardt, som det trugar [Oy 61].

Ikkje alt som er krokete i nebben, er ørn • Ikkje alt med krokete nebb er ørn [Oy 188, Go 78].

Ikkje alt som er sått, veks fram [Oy 173].

Ikkje alt som fyller, nærer [Oy 39].

Ikkje alt som knakar brest [Br 28].

Ikkje alt som syner tennene, bit [Oy 10].

Ikkje noe embete er utan ein vanske [Oy 24].

Ikkje noe er så gale at det ikkje er godt til eitkvart [By 170].

Ikkje noe lag varer så lenge at det ikkje lyt skiljast ein gong [Oy 82].

Ikkje svar er også eit svar [Oy 148].

Ill hovmann blir sjeldan god fut [Go 32].

Ille bunde heng ille i hop [Oy 67].

Ille gjort er vondt, og ikkje angre er verre [Oy 67].

Ille kledd er stundom betre enn naken [jf. Go 66].

Ille spunne blir ille strikka [Oy 141].

Illevoren (vond, lei, skrøpelig) mann trur ilt om alle [Br 90].

Inga borg er fri for sorg [Oy 139].

Inga mølle går med det vatnet som er rent vekk [hs avlaupet] [Oy 105].

Ingen blir bisp utan bank [Br 23].

Ingen blir fanga der han ikkje finst [Oy 27].

Ingen blir fant med mindre han hjelper til sjølv [Go 68].

Ingen blir gjæv i si eiga bygd [Br 68].

Ingen blir kvit av di at han gjør ein annan svart (om baktaling) • Ingen blir kvit av å gjøre ein annan svart [Oy 81, By 166].

Ingen blir skremd av at ein knyter neven i bukselomma [Br 134].

Ingen blir vaksen før tida kjem [Oy 173].

Ingen er for gammal til å lære [Br 63].

Ingen er for god til å tene seg sjølv [Oy 47].

Ingen er for stor til å lære [Oy 145].

Ingen er forbode å leite i allmenningen [Br 205].

Ingen er funnen lytelaus [Oy 95].

Ingen er fødd fant [Br 50].

Ingen er fødd farlaus [Br 50].

Ingen er så fattig at han ikkje kan gi hjelp av og til [Go 68].

Ingen er så fri at han får gjøre alt han lyster [Oy 36].

Ingen er så god at han ikkje kan få ein vond tanke [Oy 47].

Ingen er så høg at han ikkje får bøye seg, og ingen så liten at han ikkje får tøye seg • Ingen er så høg at han ikkje må strekkje seg • Ingen er så høg at han ikkje må tøye seg, og ingen så låg at han ikkje må bøye seg • Ingen er så lang at han ikkje må tøye seg, og ingen så låg at han ikkje må bøye seg [Go 33, Oy 65, Oy 83, By 189].

Ingen er så klok at han ikkje kan ta feil [hs mista seg] [Oy 74].

Ingen er så låg at han ikkje lyt lute ofte [Oy 85].

Ingen er så sterk at han ikkje kan bli trøytt [Oy 144].

Ingen er så sterk at han ikkje somtid (stundom) treng hjelp [Oy 144, Br 168].

Ingen er så var at han ikkje kan fare ille [Oy 169].

Ingen er så vis at han ikkje kan bli dåra [Oy 180].

Ingen er så vond at han ikkje kan gjøre ei velgjerning [Oy 183].

Ingen fer vekk frå seg sjølv [Oy 28].

Ingen fiende er så veik at han ikkje kan gjøre vondt [Oy 31].

Ingen fugl sitt så godt i bur at han ikkje heller sat ute [Oy 15].

Ingen har gått gjennom så mye som eit gammalt kvinnfolk [Go 54].

Ingen kan ingen ting, og ingen kan alt [Oy 67].

Ingen kan kløyve seg (= ein kan ikkje vere på to stader i senn) [Oy 75].

Ingen kan røme unna sin eigen lagnad [Br 111].

Ingen kan unngå litt lagnad (jf. Ingen kan sin lagnad fly [Oy 83]).

Ingen kan vitne sannare enn han veit [Oy 183].

Ingen kjem lenger enn han skal [Go 18].

Ingen kved betre enn han kan [Oy 80].

Ingen mann gjør meir enn han kan [Oy 98].

Ingen prest så liten og ring at han ikkje vil vere bygdepave [Br 140].

Ingen regel utan unnatak [Br 141].

Ingen rømer frå seg sjølv [Oy 123].

Ingen rår for freden aleine [Oy 36].

Ingen sit den sjuke så nær at han veit kva han lir [Oy 129].

Ingen skaper seg sjølv [Br 155].

Ingen skulle vere hund, og ingen herremann [Br 83].

Ingen smed kvekk for ein gneiste [Oy 137].

Ingen ting duger feil prøvd.

Ingen veit kor skoen klemmer utan den som går i han [By 184].

Ingen veit kva han eig før han skal flytte [Oy 33].

Ingen veit kva skoen trykkjer, utan den som har han på seg [Oy 133].

Ingen veit kva som er i posen før bandet blir løyst [*Go 89].

Ingen veit si æva før ho er all [kor lenge han skal leve før livet er slutt] [Oy 187].

Ingen vilje hjelper når makta manglar [Oy 177].

Ingenting er vanskeligare enn å leve (også: å skikke seg blant folk) [Oy 168].

Istappen og kurumpa veks nedetter [Br 91].

Litteratur
     


   BRUK. Brukargaiden femner over forkortingar, bøker ordna etter forfattarar og bokstavkodar, ordbøker, design og navigering på nettstaden, søkjeråd, og tilvisingar. [LENKJE]
   ANSVAR UT (ansvarsfråskriving) til gagn for oss: [LENKJE]
   © 2002–2007, Tormod Kinnes. [E-POST]