Norske ordspråk

J

Jamt og smått går verket best. [Oy 68]

Jentehugen kan òg vere heit. [Oy 45]

Jentemunnen er mjuk, men ein skal ikkje tru den. [Br 128]

Jentene likar galningar best. [Br 65]

Jorda som heng i husbondens sko, gjødslar best. [Go 83]

K

Kaldt er betre enn kokande. [Oy 69]

Kalven lærer av kua. [By 179]

Kan du leggje salt på stjerten til skjora, kan du ta henne også. [Br 158]

Kan du skjøne kor det blir av den blide jenta; for ein ser sjeldan ei blid kone. [Go 54]

Kast ikkje frå deg det gamle før nytt står samla.

Kast ikkje ut spedbarnet med det skitne vaskevatnet.

Katten kjem alltid ned på beina. [Ae 172]

Katten liker seg der den blir stroke. [Go 59]

Katten veit kva han skal verja seg med. [Oy 70]

Katten veit kven han kjæler med. [Oy 70]

Katten vil gjerne ete fisken, men ikkje væte labben (foten). [Ae 171, By 181]

Kjelen ler av gryta, og er svart sjølv. [Go 62]

Kjem gamlemerra først på trav, er ho ikkje god å stogge. [Br 125]

Kjem tid, kjem råd. [Ae 89]

Kjenn deg sjølv [gresk visdom: gnothi seauton ]

Kjenne seg sjølv er ein stor kunst. [Oy 71]

Kjerneved er varig nok [cf. Oy 1]

Kjærleik verkar bra når den er passe varm og klok.

Kjærleiken er like varm i filler som i fagre klede. [Br 98]

Kjærleiken fell like lett på ein lort som på ei lilje. [Ae 96]

Kjærleiken går ikkje berre etter fagre klede. [*Oy 73]

Kjærleiken har gjort mange til menn, men fleire til fåmingar. [Br 98]

Kjærleiken ser ikkje alltid etter venleik. [Oy 73]

Kjærleg auge ser nokre lyte. [jf. Oy 73]

Kjært minne kjem ofte att. [Oy 102]

Kjært må vike når kjærare kjem. [Go 59]

Kle deg som dei fleste og lev som dei beste. [Oy 75]

Kloke barn blir sjeldan langliva. [Br 100]

Kloke fuglar kan òg bli fanga. [Oy 27]

Kloke høns kan også bli ute. [Oy 66]

Kloke ord har sin pris -. [Oy 112]

Klokka går like godt om ingen ser på henne. [Oy 74]

Klokskap er ingen trollskap. [Oy 74]

Klokt og vist blir det sanne innsett.

Knivlaus er tett på livlaus. [Br 102]

Knyt ikkje neven, gut - slepp det ikkje noko ifrå den, kjem det heller ikkje noko i den. [Br 133]

Kom alle tankar fram, fekk mange last og skam. [Oy 153]

Kongen har mange øyre. [Go 32]

Kongen lyt sitje på det same som vi (sin eigen bakende). [Br 104]

Kongen vil segle, men børen rår. [Br 34]

Kortspel og vin har gjort mange til svin. [Br 104]

Kresen kone får sjeldan sur mjølk. [By 205]

Krig aler ny krig. [Br 105]

Krokete tre brenn like godt som beine. [Oy 159]

Krybba skal ikkje vere høgare enn hesten. [Oy 78]

Kråka blir ikkje kvitare same kor mykje ho vaskar seg. [Br 106]

Kråka er gildaste fuglen der det ikkje finst fleire. [Oy 77]

Kråka gir ungdom det ho ikkje vil ha sjølv. [Oy 44]

Kråka tykkjer best om sine eigne ungar. [Go 38]

Kråka tykkjer ho flyg fort når ho flyg for seg sjølv. [Go 65]

Kråka veit kva purke ho skal sitje på. [Oy 77]

Kua kjem ikkje i hug at ho var kalv. [Oy 69]

Kua mjølkar i forhold til det fôret ho får. [*Oy 79]

Kunne gapen teia, så trudde folk han var klok. [Oy 154]

Kunnskapen er lett å vere. [Br 107]

Kunsten er lett å bere. [By 169, Go 21]

Kva som er tungt og lett, hjelper ikkje når det gjeld rangt og rett. [Oy 161]

Kvar bygd har sin sed. [Br 150]

Kvar dømmer etter sitt eige vett. [Oy 22]

Kvar eg seg sjølv nærast. [Oy 110]

Kvar er herre i eige hus. [Br 87]

Kvar er sin knute kunnig (Einkvar kjenner sine eigne planer best). [Oy 75]

Kvar er sine saker [tøler] lik [Den som held orden i sakene, tel for seg sjølv]. [Oy 163]

Kvar fant held med sitt følgje. [Go 36]

Kvar fugl har sin song. [Oy 37]

Kvar fugl syng med sin nebb. [Oy 37]

Kvar får bere si eiga byrde. [Oy 8]

Kvar får følgje eigen natur. [Oy 44]

Kvar hane er byrg på sin eigen møkkadunge [møkkahaug]. [Oy 54]

Kvar har sin djevel å dragast med. [Br 38]

Kvar kjenner sin saknad best. [Oy 124]

Kvar kjenner sin sko klemme. [Oy 71]

Kvar kjenner sitt handverk best. [Oy 71]

Kvar kjenner sitt sakn. [Oy 71]

Kvar klagar si kvide. [Oy 73]

Kvar lèt til å ha nok med sitt eige strev. [Br 134]

Kvar lyt vere som han er vaksen til. [Oy 175]

Kvar og ein kjenner nokre mistenkte. [Oy 71]

Kvar rår etter sitt syn. [Oy 117]

Kvar seier som kvar har erfart. [Oy 126]

Kvar si lyst. [Ae 157]

Kvar smed har sin sed. [Br 150]

Kvar sokn har sine seder. [Go 61]

Kvar synest eigen skade er verst. [Go 47]

Kvar syng som kvar har mål (mæle) til. [Oy 151, Br 173]

Kvar tenkjer på sitt. [Oy 155]

Kvar ting til sitt bruk: det vene for auget, det feite for magen, månen om natta, og sola om dagen. [Br 30]

Kvar vil kare eld under si gryte. [Go 62]

Kvart kjerald får stå på sin botn. [Oy 72]

Kvart land har sine fordelar. [Oy 83]

Kvart land har sine seder. [Oy 83]

Kvart land har sine ulemper. [Oy 83]

Kvart til sitt bruk. [Br 152]

Kvelden vil ha sin rett (nemleg kvile). [Oy 80]

Kveldsklaren og horegråten er like mykje å akte. [Br 85]

Kvinne kjenner kvinne best. [Oy 81]

Kvinne og mann er mykje like. [Oy 81]

Kvinner og menn, like mange, gjer eit godt lag. [Oy 81]

Kvinnetunga og lammerumpa held seg sjeldan i ro. [Br 184]

Kvinnfolk er eit folk for seg sjølv. [Oy 81]

Kvinnfolka ler når dei kan og græt når dei vil. [Br 108]

Kvisten som bøyer seg går det betre med enn den som brest. [*Go 95]

Kyrkjegarden gjer alle mann jamrike. [Oy 82]

Kåte hestar treng stramme taumar. [Br 177]